و در همین شعرست این وصف آیدا: «سختگیر و آسان مهر». این صفتی است که همه ی دوستان بارها آن را در آیدا تجربه کرده اند و ای بسا که از آن رنجیده باشند، مثلا از جواب ندادن آیدا به همین اهانت آشکار این «دوست نادان» .

آیدا گفتند در فیش ها دست نمی برند. اتفاقا باید روی فیش هایی که کار نشده کار کنند که بشود آن را به خواننده داد. شاید خیلی ها ندانند که فیش ها در چه حالت یا حالت هایی هستند. مثلا من یک بارگفتم احمد جان این اصطلاح را داری : «از فابریک خراب بودن» ؟ (منظورم ناشر محترم نیست ها؟) آیدا نگاه کرد به فیش ها نداشتند. خب، آن را روی  یک برگه نوشتند. دوستی همان موقع گفتند این اصطلاح را دارید: « نان کسی پای سنگ کوب بودن»؟ این را هم نداشتند که روی برگه یی نوشتند و گذاشتند سر جایش در میان برگه های دیگر . هر که با کتاب کوچه آشنا باشد می داند که سرواژه های کوچه بر اساس ماده تنظیم می شود و ماده ها البته الفبایی اند اما سرواژه ها مثل فرهنگ لغات الفبایی نیستند . حالا اصطلاح اول می رود زیر «فابریک» و دومی زیر «نان» یا «سنگ کوب» و احتمالا زیر هر دو، یا در مترادفات این یا آن سرواژه. این دو فیش یک روز که به حرف س  یا ف یا ن رسیدند بررسی و تکمیل می شود و کارهای ارجاعی و نکات دیگری که رسم کوچه نویسی است انجام می گیرد. این جا همه ی این کارها را یک نفر انجام نمی دهد و در این مورد خاص احمد بود و آیدا. طبعا وقتی احمد زنده بود بازبینی نهایی با او بود، که پیر دلیل او بود. به عرض ناشر محترم می رسانم در تمام مجلداتی که اسم آیدا به عنوان همکار پشت جلد کتاب های کوچه نوشته شده این فرایند در مراحل گوناگونش انجام گرفته است. »

ا‌ین نو‌یسنده و صاحب‌نظر در حوزه ی ادبیات، درباره برخی از اظهارات مد‌یر نشر ماز‌یار مبنی بر ا‌ین كه آنچه به او تحو‌یل شده نوشته‌ها‌ی آ‌یداست نه ‌یادداشت‌ها‌ی احمد شاملو، گفت: «من مورد یا موارد ادعایی ناشر محترم را ندیده ام. اگر آیدا تایید کند که فلان بخش یا بهمان بخش را او نوشته است حق و وظیفه ی او در مقام همکار بوده است. کی گفته ایشان باید بگذارند مطلب نیمه کاره یا ناقص این یا آن فیش به همان شکل چاپ شود؟ (که ناشر کیسه اش را پر کند؟ این که پای مخاطب را به میان می کشند دوست گرفتن با آب حمام است!) حالا که احمد از میان ما رفته است صالح ‌تر‌ین فرد برا‌ی پیگیر‌ی كتاب كوچه آیدا ست. (نکند ناشر محترم فکر می کنند آیدا باید پیش ایشان امتحان بدهند!) بارها تعر‌یف دقت و تخصص آ‌یدا را در این زمینه از شاملو شنیده ایم و من خود چهل سال است که شاهد این وسواس شاملویی او  هستم. »

شاملو در مقدمه‌‌ی كتاب كوچه قید كرده است كه تا وقتی من زنده‌ام، در حد بضاعتم برا‌ی ا‌ین كتاب تلاش می‌كنم اما بعداز من متخصصان ا‌ین كار را دنبال كنند. پاشایی می گوید «خب، در بین متخصصان این رشته كی بهتر و آشناتر از آ‌یدا؟»

ا‌ین مترجم با ذكر ا‌ین مطلب كه مد‌یر نشر ماز‌یار درخصوص شكا‌یت آ‌یدا و پاشا‌یی برا‌ی سلب كردن مجوز انتشار كتاب، گفت: «نه من و آیدا نه به عنوان سرپرستان «کلیه ی آثار» شاملو (که هیچ ناشر آثار شاملو نه عقلاً نه قانوناً نمی تواند آن را نقض یا نفی کند. نگاه کنید به اسکن همین قسمت  قرارداد سال ۷۰) هیچ گاه از هیچ ناشر آثار شاملو نه به دادگستری و نه به اتحادیه ی ناشران  شکایت نکرده ایم. و از ا‌ین كه چرا ناشر محترم چنین حرف بی اساسی می زنند عقلم به جایی قد نمی دهد جز این که فکر کنم ایشان هاردش یا ویروسی شده یا پاک سوخته است.

او می گوید « اما حکایت آن دادگاه. یکی دو ناشر آثار شاملو (که یکیش همین ناشر محترم مازیار باشند) و دو پسر شاملو و فانوسکش ها و صاحب اختیارهای دلسوخته­شان مدام نق می زدندکه ما سرپرستی را قبول نداریم. (پسرهای شاملو معلوم بود چرا حرص و جوش می خوردند اما آن دو ناشر پاک هنک کرده بودند و این سرپرستی برای آن ها علی الاصول لازم اتباع است چون یک ماده از قراردادشان است و نقض یک ماده در حکم نقض تمام قرارداد تلقی می شود و ما معمولا این را در قراردادهای مان می نویسیم. بنا بر این نفی سرپرستی از سوی هر ناشر شاملو خودزنی است. ) این ماده در تمام قراردادهای ناشران با شاملو هست و حتا اگر موردی باشد که این ماده در آن تصریح نشده باشد باز برای آن ناشر رعایت آن الزامی است، و همان طور که گفتم سرپرستی بر «کلیّه ی آثار» است. باری. ما برای بستن دهن این آقایان، به توصیه ی دوستان وکیل مان که مفاد این سرپرستی را «وصایت عهدی» شاملو تلقی می کردند، دادخواست تنفیذاین ماده از قرارداد را دادیم (که صد البته این عمل ما اسمش شکایت نیست) و همه ی ناشران شاملو و دو پسرش را خواندگان قرار دادیم. ) حالا من رای دادگاه را برای تان می خوانم: «نظر به این که اولا بخش اول خواسته ترافعی نمی باشد (یعنی در این باب ما با کسی مرافعه نداشته ایم)   و با التفات به قراردادهای مستند دعوی به تاریخ /۱۱/۱۰ /۷۰ و ۲۰ / ۱۲ ۶۸ (ص ۱ و ص ۲ و ص ۳)مقرر گردیده «هرگونه  اختلاف نظر در اجرا یا تعبیر یا تفسیر مواد این قرارداد از طریق حکم مرضی الطرفین حل و فصل گردد» با عنایت به این که خواهان ها در قرارداد اخیر الذکر دخالت داشته همچنین مدعی نمایندگی (سرپرستی) بر آثار آن مرحوم طبق قراردادهای یاد شده می باشند فلذا ملزم به رعایت مفاد قرارداد از جمله شرط داوری بوده نتیجتاً این که دعوی مطرح شده به کیفیت فوق قابلیت استماع ندارد.» آقایان از جمله ی آخری خوش و خندان شدند که ببینید سرپرستی رد شده است! (لطفاً یک نگاهی به حرف های پیشگویانه­‌ی ناشر محترم بیاندازید. پس حالا که دیگر سرپرستی رد شده دستشان برای آن کارهای بد بعضی ها بازست!) ناشر محترم مدعی در دادگاه بلند شدند و فرمودند که در قرارداد من این ماده نیامده است و بنا بر این من سرستی را قبول ندارم چون سرپرست ها از نظر من صلاحیت ندارند. (اونی که به ما ...  کلاغ ...   بود!) «روزگارغریبی است نازنین» شاملو ما را به سرپرستی قبول دارد اما شیخ علیخان قبول ندارد. آن هم ناشری که من ناشر شاملو کردمش. (بگوید نه، تا تشتش را از بام بیاندازم پایین) به قول احمد در این مدعیان مردسالاری هرچه می بینیم نامردسالاری است! اما ایشان که در دادگاه شیر شده و  فرمودند بودند که من سرپرستی قبول ندارم در حاشیه ی همان قرارداد ۲۰ / ۱۲ ۶۸ ، که قاضی محترم به یک ماده آن استناد کرده بودند، تصدیق کرده اند که سرپرستی را قبول دارند.» (نگاه کنید به اسکن حکم دادگاه)

پاشا‌یی از فشارها و سنگ‌انداز‌ی‌ها‌ی متعدد ازسو‌ی جر‌یان‌ها‌ی‌ی مغرض در طول چند سال اخیر خبر داد و گفت: ا‌ین اظهارات و شا‌یعات دروغ تا جا‌یی پیش رفتند كه تیم جوان و فعالی كه آ‌یدا برا‌ی جمع‌آور‌ی مطالب و مراجع گرد هم آورده بود و هز‌ینه آنها را شخصا می‌پرداخت، از هم پاشید.

پاشا‌یی می گوید در این شرایط که هر کسی شده صاحب اختیار کارهای شاملو  به ناچار می خواهیم کلیه‌ی فیش‌های چاپ نشده‌ی کتاب کوچه  را اسكن کرده در سا‌یت رسمی شاملو آن لاین کنیم که مردم بتوانند آن ها را بخوانند و صاحبنظرها هم بتوانند با حفظ شرایطی روی آنها کار کنند.

و‌ی در پا‌یان سخنانش به طرح ا‌ین سئوال پرداخت كه چرا ا‌ین حرف‌ها در ا‌ین شرا‌یط زمانی ازسو‌ی كسانی كه همواره سنگ تفرقه می‌انداخته‌اند قوت گرفته است؟ و پاسخ به ا‌ین پرسش را روشنگر تمام ماجرای پشت پرده دانست.

پا‌یان پیام