شازده کوچولو

اثر آنتوان دو سن‌تگزوپه‌ری

برگردان احمد شاملو

• اهدانامچه
• ۱ - يک بار شش سالم که بود...
• ۲ - اين جوری بود که روزگارم تو تنهايی می‌گذشت...
• ۳ - خيلی طول کشيد تا توانستم بفهمم از کجا آمده...
• ۴ - به اين ترتيب از يک موضوع خيلی مهم ديگر هم سر در آوردم...
• ۵ - هر روزی که می‌گذشت از اخترک و از فکرِ عزيمت و از سفر و اين حرف‌ها...
• ۶ - آخ، شهريار کوچولو! اين جوری بود که من کَم کَمَک از زندگیِ محدود و دل‌گير تو...
• ۷ - روز پنجم باز سرِ گوسفند از يک راز ديگر زندگی شهريار کوچولو سر در آوردم...
• ۸ - راه شناختن آن گل را خيلی زود پيدا کردم...
• ۹ - گمان کنم شهريار کوچولو برای فرارش از مهاجرت پرنده‌های وحشی استفاده کرد...
• ۱۰ - خودش را در منطقه‌ی اخترک‌های ۳۲۵، ۳۲۶، ۳۲۷، ۳۲۸، ۳۲۹ و ۳۳۰ ديد...
• ۱۱ - اخترک دوم مسکن آدم خود پسندی بود...
• ۱۲ - تو اخترک بعدی می‌خواره‌ای می‌نشست...
• ۱۳ - اخترک چهارم اخترک مرد تجارت‌پيشه بود...
• ۱۴ - اخترکِ پنجم چيز غريبی بود. از همه‌ی اخترک‌های ديگر کوچک‌تر بود...
• ۱۵ - اخترک ششم اخترکی بود ده بار فراخ‌تر، و آقاپيره‌ای توش بود...
• ۱۶ - لاجرم، زمين، سياره‌ی هفتم شد...
• ۱۷ - آدمی که اهل اظهار لحيه باشد بفهمی نفهمی می‌افتد به چاخان کردن...
• ۱۸ - شهريار کوچولو کوير را از پاشنه درکرد و جز يک گل به هيچی برنخورد...
• ۱۹ - از کوه بلندی بالا رفت...
• ۲۰ - اما سرانجام، بعد از مدت‌ها راه رفتن از ميان ريگ‌ها و صخره‌ها و برف‌ها به جاده‌ای برخورد...
• ۲۱ - آن وقت بود که سر و کله‌ی روباه پيدا شد...
• ۲۲ - شهريار کوچولو گفت: -سلام. سوزن‌بان گفت: -سلام...
• ۲۳ - شهريار کوچولو گفت: -سلام! پيله‌ور گفت: -سلام...
• ۲۴ - هشتمين روزِ خرابی هواپيمام تو کوير بود...
• ۲۵ - شهريار کوچولو درآمد که: -آدم‌ها!...
• ۲۶ - کنار چاه ديوارِ سنگی مخروبه‌ای بود...
• ۲۷ - شش سال گذشته است و من هنوز بابت اين قضيه جايی لب‌ترنکرده‌ام...

• کل متن در يک صفحه